بيانش را دارم خوددارى كنم . امام حسين عليه السلام فرمود : « بگو به خدا ، تو را بدانديش و زشتكار نمىدانم . » « 1 » گفتم : خبر دار شده‌ام كه عازم عراق هستى و من از اين مسير تو نگران هستم . تو به سرزمينى مىروى كه حاكمان و فرماندارانش حضور دارند و بيت المال در اختيارشان است و مردم بنده درهم و دينارند و من مطمئن نيستم از اين كسانى كه به تو وعده يارى داده‌اند و تو را بيشتر از ديگران دوست دارند ، با تو نجنگند . امام فرمود : « خدا جزاى خيرت دهد اى پسر عمو ، من دانستم كه تو خير خواهى كردى و از روى عقل سخن گفتى ، آنچه خدا بخواهد همان مىشود . نظر تو را بپذيرم يا نپذيرم تو در نزد من مشاورى ستوده و خيرخواه‌ترين ناصح هستى . » « 2 »

--> ( 1 ) . قل فو اللّه ما أظنّك بسيّء الرأى و لا هوى القبيح من الأمر والفعل . ( 2 ) . جزاك اللّه خيراً يا ابن عمّ فقد واللّه علمت أنّك مشيت بنصح و تكلّمت بعقل و مهما يقض من أمر يكن أخذت برأيك او تركته فأنت عندي أحمد مشير و أنصح ناصح . الطبري : 4 / 286 .